ایتالو کالوینو
علامتی در فضا – كتاب كمدی های كیهانی
حدود دویست میلیون سال طول می كشد تا خورشید كه در ناحیه خارجی راه شیری قرار دارد، یك دور كامل دور كهكشان بزند.
Qfwq گفت بله، درست همین قدر طول می كشد، نه یك روز كمتر، یك بار همین طور كه رد می شدم، یك علامت توی یك نقطه از فضا كشیدم كه دویست میلیون سال بعد، دور بعدی كه می زنیم، پیدایش كنم. چه جور علامتی؟ توضیحش سخت است چون وقتی می گویم علامت، آدم بلافاصله به چیزی فكر می كند كه می شود از چیزهای دیگر تشخیص داد، ولی آنجا نمی شد هیچ چیزی را از چیزهای دیگر تشخیص داد؛ آدم بلافاصله به علامتی فكر می كند كه با ابزاری یا با دست های آدم درست شده و وقتی كه آدم آن وسیله یا دست هایش را برمی دارد، علامت باقی می ماند، ولی آن روزها نه وسیله ای بود نه حتی دستی و نه حتی دندان و دماغ و همه ی چیزهای دیگری كه تا خیلی خیلی بعد به وجود نیامدند.
برای به وجود آوردن یك علامت هم لابد می گویید مشكلی نیست، چون علامت هر شكلی كه داشته باشد تنها باید كار یك علامت را بكند، یعنی با بقیه فرق كند یا شكل آنها باشد: اینجا هم برای شما جوان ها حرف زدن آسان است، ولی در آن دوره من هیچ الگویی نداشتم كه از آن پیروی كنم، نمی توانستم بگویم دارم آنرا شبیه چیزی می سازم یا متفاوت با چیزی، هیچ چیز نبود كه بشود از آن رونوشت برداشت، هیچ كس نمی دانست خط چه جور چیزی است، راست است یا خمیده، یا حتی نقطه، یا برآمدگی یا تورفتگی چیست. به ذهنم رسید یك علامت بسازم، همین كافی است، یا به ذهنم رسید علامت را چیزی بگیرم كه دلم می خواهد بسازم، بنابراین وقتی در آن نقطه ی فضا و نه در نقاط دیگر چیزی ساختم كه قرار بود یك علامت باشد، دست آخر این شد كه واقعا یك علامت ساختم.
